1950’LER SİNEMA ORTAMINDA ŞAKİR SIRMALI’NIN SÖYLEMİNİN ETKİSİ
KİAROSTAMİ’NİN ŞİRİN’İ ÜZERİNDEN SEYİRCİ VE SİNEMA DİLİNİN OLANAKLARINI YENİDEN DÜŞÜNMEK
Mart , 2010
Birincil Dil tr
Konular Sanat
Bölüm Makale
Yazarlar

Yazar: Tunç YILDIRIM (Sorumlu Yazar)
Kurum: Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne Institut d’art et d’archéologie
Ülke: France


Tarihler Yayımlanma Tarihi : 10 Mayıs 2019
Türk sinema tarihine kültürel bir perspektiften bakan bu makale, tartışmalı bir yönetmen olan Şakir Sırmalı’nın entelektüel söyleminin 1950’ler sinema ortamındaki etkisini, onun yazılı metinleri ve ona karşı yazılan metinler etrafında inceleyip ortaya koymaktadır. Amaç, Sırmalı’nın söyleminin Türk sinema ortamında yaptığı etkiyi ve çektiği tepkiyi ortaya çıkarmaktır. Yöntem, bu söylemi oluşturan yazılı metinlerin karma (mixte) biçimde anlatılması ve açıklanması işlemine dayanır. Sırmalı, Türk sinemasının sorunları üzerine kamuoyu oluşturmaya çalışması ve bu sorunları medyatize etmesi  sonucunda,  sinema çevreleri tarafından (lonca ve eleştiri) dışlanmıştır. Ayrıca, o dönemin Türk sinemasının kültürel, toplumsal ve ekonomik bağlamı Şakir Sırmalı’nın kişisel sinema anlayışıyla çelişmiş, bu sebepten Sırmalı yönetmenlik ve yapımcılık kariyerine de son vermek zorunda kalmıştır.

Şakir Sırmalı, Falih Rıfkı Atay, Adnan Ufuk (Nijat Özön), Yılmaz Gruda, Semih Tuğrul, Halit Refiğ, Metin Erksan, Lütfi Akad, Burhan Arpad, Unutulan Sır (1947), Efelerin Efesi (1952), Vahşi İntikam (1955), Kamelyalı Kadın (1957), resmi Ankara sansürü, vergi indirimi, Türk Film Dostları Derneği

Türkçe